O mnie

Artur Wincenciak Teo Vincent

cropped-ja1.jpgPochodzę z malowniczej miejscowości Berest obok której leży Krynica-Zdrój.  Obecnie mieszkam w Krakowie.

Do czwartego roku studiów nie wiedziałem — kim zostanę. Nie mogłem się zdecydować. Pewnego dnia postanowiłem, że nauczę się programować. I tak oto ponad dziesięciu lat zawodowo piszę programy komputerowe.

Będąc programistą, nie przepracowałem ani jednego dnia.

teo_vincent_artur_programista_Fotoram.io
Robię to, co lubię więc przez te 10 lat nie przepracowałem ani jednego dnia. Moje zdziwienie nie miało końca, kiedy po raz pierwszy ktoś zapłacił mi za coś, co i tak robiłem w domu za darmo z czystej rozrywki.

Początki jednak nie były łatwe

teo_vincent_artur_wincenciak_kiedysTo były czasy, w których rynek pracy nie był tak łaskawy, jak obecnie. Naprawdę trzeba było coś umieć, aby ktoś chciał Cię przyjąć do pracy. Nikt nikogo nie kusił darmowymi Mulit-sportami, piłkarzykami, pokojami rozrywki w firmie oraz darmowym ubezpieczeniem i kanapkami w lodówce.

Chodziłem na bardzo dużą ilość rozmów kwalifikacyjnych. Czasami mnie wręcz z nich wyrzucano. Nie poddałem się. Uczyłem się w domu i chodziłem na kolejne rozmowy do skutku.

Mam takie marzenie, aby kiedyś z mojego Berestu zrobić dolinę krzemową.

Team leader & Software Engineer

Obecnie pracuję w firmie Pirios S.A. gdzie piszę systemy teleinformatyczne. Moimi narzędziami pracy są: C#, C/C++/CLI, T-SQL, .NET, TPL, gRPC, Akka .NET, WCF, VoIP (SIP), ASR (MRCP), IPC (Named Pipe), Sockets, FakeItEasy, Rhino Mocks, AutoFixture, NUnit, xUnit, Autofac, GIT, SOLID, Design Patterns, Microservices, Actor Model Pattern, Event-driven architecture, Event Sourcing, Message queue.

Po więcej, zawsze aktualnych szczegółów zapraszam na mój profil LinkedIn.

Nauczyciel uniwersytecki

W latach 2016 – 2017 prowadziłem zajęcia laboratoryjne z przedmiotu Technologia Mowy na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, na Wydziale Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji.

Wszystko zaczęło się od nawiązania współpracy z firmą Techmo wytwarzającej silnik rozpoznawania mowy. Wspólnie pracowaliśmy nad projektem którego celem było stworzenie systemu, który umożliwia rozmowę telefoniczną z komputerem w taki sposób jak gdybyśmy rozmawiali z człowiekiem.

Na zakończenie naszego wspólnego projektu dr inż. Bartosz Ziółko zaprosił mnie do poprowadzenia zajęć laboratoryjnych z przedmiotu Technologia Mowy.

Przedmiotem zajęć były następujące zagadnienia (nie podejmę się tego przetłumaczyć na język polski): IVR – Interavtive Voice Response, ASR – Atomatic Speech Recognition, VoIP – Voice over IP, SIP – Session Initiation Protocol, MRCP – Media Resource Control Protocol, Speach Recognition Grammar, SAPI5 – Speech Application Programming Interface.

Zajęcia prowadziłem przed dwa semestry, raz z trzecim rokiem i raz z piątym rokiem składający się z trzech grup około dwudziesto-osobowych. Było to dla mnie ogromnie miłe przeżycie móc wrócić na studia, na których się kiedyś samemu uczyło — teraz w roli nauczyciela.

Otrzymałem propozycję dalszego nauczania — musiałem jednak zrezygnować ze względu na ilość projektów komercyjnych, w jakie jestem zaangażowany poza uczelnią, które to one są głównym źródłem dochodu.

Lider Krakowskiej Grupy Deweloperów .NET

teo_vincent_artur_wincenciak_konferencje.io

W dniu 16 marca 2011 po raz pierwszy pojawiłem się na spotkaniu KGD .NET i dołączyłem do tak zacnego grona już na zawsze. Od tamtego momentu byłem już prawie na każdym spotkaniu.

16 lutego 2016 po raz pierwszy zorganizowałem spotkanie naszej grupy. Wraz z moimi znajomymi, z wielką przyjemnością organizujemy kolejne. Jest dla mnie zaszczytem móc być liderem grupy z tak ogromnymi tradycjami i historią.

Kliknij tutaj ten link aby dowiedzieć się więcej o naszej działalności.

Każdy ma swoje hobby. Niektórzy lubią zbierać znaczki a inni wychodzić na szczyty gór. Jednym z moich hobby jest zdobywanie wiedzy programistycznej oraz nawiązywanie nowych kontaktów poprzez uczestnictwo w konferencjach programistycznych.

Moja specjalna książeczka z konferencyjnymi odznakami

18278771_1713819715584084_4519345616615526934_o

Sport

Zawsze lubiłem i lubię nadal sport. Kiedyś bardzo dużo trenowałem różnego rodzaju dyscypliny takie jak tenis stołowy, piłkę siatkową, piłkę nożną, kick-boxing. Miałem nawet drobne osiągnięcia w niektórych z tych dyscyplin.

Narty

teo_vincent_artur_narty_Fotoram.io

Bardzo lubię jeździć na nartach. Na nartach jeżdżę od zawsze, od kiedy pamiętam. Zaczynałem na drewnianych nartach z zapięciami w postaci druta, w butach kościelnych (takich puchowo-gumiano-filcowych).

Moim marzeniem sportowym jest skoczyć na nartach z Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Mam nawet dwuletni plan jak to osiągnąć.

99.7 km/h

Uwielbiam zawrotną prędkość i potężną dawkę adrenaliny. Z tego powodu wziąłem raz udział w zawodach Red Bull Zjazd na Krechę w Krynicy Zdrój. Maksymalna prędkość, jaką wówczas sobie zmierzyłem wyniosła 99.7 km/h. Zakwalifikowałem się do finału na Słowacji, w którym nie wystartowałem, ponieważ zaspałem.

Snooker

Uwielbiam grać i oglądać snookera. Nie gram dobrze, ale może kiedyś się w końcu nauczę. To bardzo trudny i techniczny sport. Chciałbym kiedyś wystąpić na turnieju rankingowym w Wielkiej Brytanii, ale skok na nartach w Zakopanem jest o wiele bardziej prawdopodobny.

Podróże w czasie

teo_vincent_artur_wincenciak_i_mozgi

Czasami rozmyślam o tym, że chciałbym żyć w przyszłości — w tej, w której rozwikłana jest zagadka związana z podróżami z prędkością światła.

Wszystko, co obserwujemy — obserwujemy z pewnym opóźnieniem związanym z prędkością światła. Patrząc na Słońce widzimy je takie, jakie było w przeszłości – około 8 minut wcześniej.

Patrząc jeszcze dalej, widzimy świat taki jaki był 100 lat temu itd. Gdybym żył w epoce, w której potrafilibyśmy podróżować z prędkością większą od prędkości światła, podróże w czasie nadal byłyby niemożliwe, ale moglibyśmy zaglądać w przeszłość. Wystarczyłoby się oddalać od Ziemi z prędkością większą od prędkości światła, wówczas to, co byśmy widzieli, działoby się coraz bardziej w przeszłości. Żyjąc w takiej epoce, mógłbym obserwować dowolnie wybraną przez siebie historię. Mógłbym, na przykład, zobaczyć pierwszych ludzi na ziemi.

Jestem bardzo dumny z mojego dziadka

Aby się przekonać dlaczego, kliknij tutaj.

Gdybym mógł porozmawiać z dowolną osobą – żyjącą lub nieżyjącą, to kto by to był i o czym byśmy rozmawiali Byłby to jeden z moich dziadków. Urodziłem się zbyt późno, aby zdążyć z nimi porozmawiać. Zapaliłbym grilla, otworzył puszkę piwa i porozmawiałbym o życiu.