SMARTER czyli definicja celu według Prince2

„Prince 2” pozwolił mi trochę inaczej spojrzeć na definiowanie i osiąganie celów. Metodyka ta w swojej definicji dokonuje jasnego rozróżnienia między CELEM, a KORZYŚCIAMI związanymi z osiąganiem danego celu.

Uważam, że wielu z nas często popełnia ten błąd, że zamiast wyznaczać sobie cel, który będziemy osiągać wyznaczamy sobie korzyść jaką chcemy mieć. Łatwo się domyśleć, że od samego chcenia jakiejś korzyści ona sama się nie pojawi. Należy najpierw osiągnąć cel, w wyniku, którego odetniemy kupony z korzyściami.

Continue reading →

Poziomy abstrakcji

Kilka lat temu, ucząc się programowania w języku C++, natknąłem się na ten tekst.

„Komputery są jedynie urządzeniami elektronicznymi. Nie mają pojęcia o oknach czy menu, nie znają programów ani instrukcji, a nawet nie wiedzą nic o zerach i jedynkach. W rzeczywistości jedyne zmiany, jakie zauważają, to zmiany napięcia mierzonego w odpowiednich punktach układów elektronicznych. Nawet to jest dla nich pewną abstrakcją: w rzeczywistości elektryczność jest tylko wygodną intelektualną koncepcją dla zaprezentowania działania cząstek subatomowych, które z kolei są abstrakcją dla czegoś innego.”

„C++ dla każdego” Jesse Liberty

 

Szybciej, wolniej, wolniej

Poniższy fragment książki jest brutalną prawdą, esencją strasznej zarazy panującej w firmach, która z zimną krwią wyniszcza wszystko, co jej stanie na drodze.

Systematyczne lekceważenie planowania i projektowania prowadzi do rozwoju w cyklu „szybciej, wolniej, wolniej”.

Wygląda to mniej więcej tak:

  1. Błyskawicznie dostarczasz wersję 1.0, pisząc cały kod na kolanie.
  2. Budujesz wersję 2.0, na bieżąco rozwiązując problemy stwarzane przez uciążliwy bałagan w kodzie.
  3. Wraz z kolejnymi wersjami rozwiązywanie problemów ze starym kodem „na bieżąco” sprawia, że bałaganu przybywa, a praca staje się coraz wolniejsza. Wyrzyscy stopniowo tracą wiarę w system, programistów i całą sytuację, w której się znaleźli.
  4. Gdzieś w okolicach wersji 4.0 zdajesz sobie sprawę, że nie wygrasz. Zaczynasz rozważać opcję przepisania systemu od podstaw.

„Refaktoryzacja do wzorców projektowych” Joshua Kerievsky

Continue reading →

Znajomość wzorców projektowych

„Jeżeli nie znasz wzorców, prawdopodobieństwo stworzenia wielkiego, wspaniałego projektu jest na pewno mniejsze. Wzorce projektowe mają uchwycić pewną mądrość. Korzystanie z zasobów mądrości jest zawsze pożyteczne.”

„{…}, wzorzec jest jednocześnie rzeczą, która pojawia się w świecie rzeczywistym, i regułą, która mówi nam, jak stworzyć taką rzecz. Jej zaprojektowanie i zbudowanie należy do nas. Jest to zarówno proces, jak i rzecz; zarówno opis rzeczy, która żyje własnym życiem, jak i opis procesu, który prowadzi do jej powstania.”

„Refaktoryzacja do wzorców projektowych” Joshua Kerievsky

Wybrane cytaty dr Kena Blancharda

„Nie jest najważniejsze to aby wszystko od początku robić jak należy, a to żeby w ogóle zacząć. Nic co jest warte zrobienia nie musi być od razu zrobione idealnie.”

 

„Należy przestać próbować coś robić. Trzeba daną rzecz po prostu robić lub w ogóle nie robić.”

 

„Jeśli coś wiesz ale nie stosujesz tego w praktyce, to znaczy, że jeszcze nie wiesz.”

 

dr Ken Blanchard

Nie ograniczaj się

W tym tygodniu w pracy na przydatkowy wziętym kubku przeczytałem taki tekst:

„Nie ograniczaj się! Co byś robił gdybyś wiedział, że porażka jest niemożliwa? Czy byłoby to co robisz obecnie?”

Inne, ciekawe zadanie, które wiąże się się z tym wyżej, usłyszałem na dotNetConfPL 2014 w nagraniu Patryk Góralowski – Talent za 2 dolary. Skusisz się!:

„Dopóki robisz to co zawsze – będziesz miał to co zwykle!”

Nie ograniczaj się…

Przykazania dla lidera

Zebrałem i spisałem w jednym miejscu zasady jakie wyłuskałem z książki „Jednominutowy menadżer i przywództwo” dr Ken Blanchard. Kilka z nich poruszyłem obszerniej w innych wpisach na blogu, do których zawarłem odnośniki.

§0

Pracuj sprytnie a nie ciężko. Kiedy zwalniam – przyspieszam – najpierw pomyśl a potem działaj. Wytrwałość w dążeniu do celów pozwala je osiągnąć.

§1

Sztuka polega na łapaniu ludzi na tym jak robią coś dobrze a nie źle.

§2

Diagnozuj i poprawnie stosuj style przywództwa w zależności od poziomu rozwoju pracownika.

§3

Continue reading →